Naar MP3

Mijn broer leek enthousiast over de 100.000 muzieknummers die je kwijt kunt bij Google Play Music. Mijn enthousiasme verdween snel toen ik na een testje erachter kwam dat het echt alleen maar geluid is en geen beeld. Muziek is tegenwoordig toch ook veel bewegend beeld om de muziek te onderstrepen. De mp4- & webm-filmpjes met muziek werden niet vertoond in Google Play Music.
Het omzetten naar mp3 is onder linux niet zo’n probleem.
Dat gaat met het onvolprezen FFMPEG-programma
De algemene opdracht is:
ffmpeg -i invoer uitvoer
voorbeeld:
ffmpeg -i "Aafke Romeijn - Licht Aan (Official Video).webm" "Aafke Romeijn - Licht Aan (Official Video).mp4"
De mp4-extensie in het uitvoerdeel van de opdracht kan vervangen worden door mp3.

Prettig is wel dat je overal waar toegang tot interpret is je nu je muziek kunt afspelen.

Bluetooth

bluetoothBluetooth valt onder de persoonlijke netwerken, een paar meter om de telefoon of tablet heen. Draadloos. Ik zie het regelmatig in de meldingenbalk en vraag dan aan de persoon of die wel bluetooth gebruikt. Ze kijken me dan wat glazig aan. Bij navraag blijkt vaak dat ze het helemaal niet nodig hebben en dan schakel ik het in de instellingen uit. Dat spaart energie.

Bluetooth wordt tegenwoordig vaak gebruikt om te verbinden met een printer zodat er foto’s en documenten draadloos afgedrukt kunnen worden op een printer die in de buurt staat. Of om muziek af te spelen op een draadloze bluetooth luidspreker of koptelefoon.

Een andere toepassing is het bluetooth toetsenbord. Dan kunt u op een echt toetsenbord de tekst schrijven van een lange mail of whatsapp-bericht. Veel prettiger dan op de telefoon.

Eigenlijk is bluetooth bedacht om met de telefoon of tablet van de persoon die naast u zit of staat bestanden uit te wisselen. Foto’s, muziek, visitekaartjes, telefoonnummers (contacten). Dat hoeft dan niet met de mail gestuurd te worden want dat is wel een enorme omweg.

Leer Linux

 

Leer Linux met Lubuntu
Leer Linux met Lubuntu

Veel te goed nog om het milieu mee te vervuilen. Het is echt een dotje, niet veel hoger dan een fles wijn.

Met LUBUNTU 16.04 erop. Geen virusscanner nodig. LibreOffice kantoorsoftware aanwezig. U kunt e-mailen, surfen etc.

Sandisk (be)grijpt PirateBox

Draadloze Sandisk Connect-Stick

Sandisk gaat aan de haal met het idee van de PirateBox. Genoemde firma brengt onder de naam Sandisk Connect Wireless Stick een pirate box oplossing aan de man/vrouw. Mijn partner heeft de review in PC Active editie 294, blz. 40 gelezen en zei “het is gewoon een (kleine) harde schijf met wifi”. Zo is dat.

Sandisk Connect Wireless Stick
Wireless & USB-stick van Sandisk

Het lijkt een aardige oplossing. Maar of ik me laat verleiden om de PirateBox in de keukenla te stoppen dat betwijfel ik nog. Het is overigens wel reden om eens uit te zoeken of de raspberry pi Zero /W met zijn ingebouwde wifi ook als Access Point te gebruiken is. Een korte blik op de website van PirateBox leert dat het zo is. Mijn Piratebox kan weer een stuk kleiner worden. Vooralsnog vind ik de PirateBox een veel flexibeler oplossing.

OsmAnd (2.6.5) en gpx-track maken

Ik wilde voor de buurtvereniging een fietstochtje maken van circa 20 km.
Nu had ik een paar weken eerder mijn telefoon opgewaardeerd van android 4.1.1 naar – jawel – 7.1.1. Met deze open source versie knalt mijn telefoon er wel eens spontaan uit. Dus ben ik er nog niet toe gekomen om de plus-versie van OsmAnd te installeren. Maar met Free werkt het ook allemaal. ‘t Is alleen even zoeken hoe. Daar kreeg ik hulp bij via de Facebook-pagina van OsmAnd. Ik stelde mijn vragen in het Engels daar en kreeg antwoorden. De documentatie houdt helaas geen gelijke tred met de steeds meer en betere mogelijkheden. Hier dan maar een hopelijk behoorlijke beschrijving om een route, in casu gpx-track te maken met de huidige versie OsmAnd 2.6.5.

Zorg dat je reisprofiel goed is ingesteld, dus bijv. fiets i.p.v. auto. Bij mij staat Fiets zowel in de algemene instellingen, als in de navigatie-instellingen. Een tweede punt om in de gaten te houden is of je met de snelste route optie (economisch/’fuel-efficient’) werkt of niet. Klik op de navigatiepijl (linksonder en rechts van het hamburgermenu). Bepaal een vertrekpunt en een doel (van, naar). Of sneller houd de vinger langer dan een tik op een plek en de navigatie-optie zal opkomen.
Klik ook nog even op de instellingen (tandwieltje) om daar de rijstijl te kiezen: veiligheid, er tussen in, of snelheid. Daar is ook van alles te regelen. Je kunt er de stembegeleiding aan of uit zetten bijv. Zo heb ik er ingesteld dat onverharde wegen worden vermeden.

Eerst dus een route laten berekenen!

En wanneer die er is kun je via-tussenpunten opgeven door je vinger weer even wat langer op de kaart te houden. Afhankelijk van de schaal die op dat moment actief is is het raadzaam om even in te zoomen en met de 3-puntjes te kiezen voor de optie verschuif markering de goede plek te kiezen. Daarna ‘als laatste tussenpunt toevoegen’ kiezen.

Via-tussenpunten invoegen
Via-tussenpunten invoegen

Heb je alle tussenpunten ingevoerd en is de laatste route berekend, dan kun je in het navigatiemenu, door de vinger daar wat langer te laten rusten op de regel met afstand en reistijd, dus onder de naar/bestemming,een route-details-venster krijgen met de opslagmogelijkheid van de route als gpx-track. Geef een betekenisvolle naam op en sla op.

Foto’s delen met photos.google.com

Iedere androidgebruiker met een slimme telefoon of tablet heeft per definitie een google-account en daarmee 15GB aan ruimte, in de cloud, om bijvoorbeeld foto’s te delen.

De maker/maakster van de gedeelde map kan de deelopties zo instellen dat anderen er ook hun eigen foto’s aan toe kunnen voegen.

Wanneer je het icoontje waaronder een rood streepje staat niet ziet wanneer je een gedeelde map bezoekt, dan zijn de deel-instellingen door de maker/maakster niet goed gezet. Zonder dat icoon kun je als bezoeker niks toevoegen.

de knop om foto's toe te voegen laat ook een plusje aan de bovenkant rechts zien.
foto’s toevoegen-icoontje

 

 

 

Verwar Photo niet met Drive. En wanneer je bij Photo de instelling kiest “High Quality” dan wordt de ruimte die de foto’s innemen niet afgetrokken van je 15GB ruimte van je Google-account.

Raspbian Pixel desktop-image

PIXEL

In het vorige bericht oude-pc-of-laptop kwam een, de of het image ter sprake. Er zijn er tegenwoordig talloze. Meestal met een of andere Linux-smaak. Een paar jaar geleden pasten ze nog op een cd of 4GB usb-stick. Nu hebben we het meestal over dvd of 8GB usb-stick.

Het ‘branden’ van een image is niet vanzelfsprekend. Voor windows moest vroeger aparte software gebruikt worden. Dus het is iets anders dan het simpel branden van een dvd-eetje. Het schijnt dat in de recentere windows-versies wel gewoon een ISO- of IMG-image gebrand kan worden. Zo niet dan is er ImgBurn dat gratis gedownload kan worden. Download wel bij een betrouwbare bron!

Bijna alle Linux-en die ik ken komen standaard met een toepassing om zilveren schijfjes te branden of SD-kaartjes en USB-sticks te vullen.
En sinds kort is er Etcher . Op die site kunt u zowel voor mac, linux als windows een kleine toepassing downloaden die kan branden. USB en SD; geen dvd.

Door de aankondiging van de download Raspbian Desktop met PIXEL van de Raspberry Pi Foundation kwam ik voor het eerst in aanraking met etcher. De image die de RPF ter download aanbood werd meteen met etcher op een stickie gezet. De blog-aankondiging is inmiddels voorzien van honderden loftuitingen, vragen, klachten etc. En is dus een eerste aanloop voor als je iets zoekt.
Zoals elders te lezen valt heeft de upgrade naar windhoos 10 de rest van mijn geïnstalleerde OS-en gemold. En om die laptop daar nou maar ongebruikt te laten suffen is ook niet de bedoeling. Dus het stickie met Raspbian erin gestopt en met F11 het opstartmenu opgeroepen. (N.B.: de F11 geldt voor deze machine maar kan voor u een hele andere toets zijn bij het opstarten.) Raspbian is het voorkeurs OS op de raspberry pi. En nu dus ook beschikbaar voor oude, slome laptops en pc’s.

Het is nog een experimenteel product. Mijn touchpad/glidepad krijg ik niet aan de praat maar de toetsen van de touchpad doen het wel. Dat is bij mij eigenlijk de enige oneffenheid. Toetsenbord-instelling en tijdzone heb ik zelf aangepast. Ook heb ik een reeds bestaande swap-partitie op de hd in gebruik genomen met de Raspbian Pixel. Dat leek me wel slim.

Voor een oude laptop die vanaf een usb-stick draait ben ik behoorlijk onder de indruk.

Oude pc of laptop op stoom!

De koptekst is dubbelzinnig. Het gaat niet om oud en traag.
Het gaat om wat je wilt met dat oude(re) apparaat. Laat je hem op zolder verstoffen of wil je er nog iets vlots en zinnigs mee doen. Oud betekent voor veel mensen blijkbaar traag. Meestal hebben we het dan ook meteen over een oude Windows XP, Vista, Zeven of Acht.
Volgelopen met malware of virussen, ongewenste programma’s.
De (verouderde) virusscanner heeft het er maar druk mee.
Dat kan anders.

Anders opstarten

Het kan anders en vaak veel vlotter met een ander besturingssysteem (OS) en met een andere opstart. In eerste instantie laten we wat er op de computer staat gewoon intact. Wat we willen doen is de opstartvolgorde veranderen. Zoals het is start de computer vanaf de harde schijf. Voorlopig willen we niks met die harde schijf.
Een computer kan ook opstarten vanaf een cd of dvd en zelfs usb-apparaat of netwerk.
De laatste jaren heeft het opstarten van USB-stick furore gemaakt. Maar DVD mag ook.
Er is een voordeel bij USB. Veranderingen die gemaakt worden in de configuratie of zelfs documenten die gemaakt worden tijdens een sessie kunnen terug worden geschreven naar usb. Bij een dvd kan dat niet.

De opstartvolgorde kunt u meestal veranderen in de BIOS. Maar hoe komt u daar in? Fabrikant en leverancier hebben dat weggepoetst. Een soort alternatieve werkelijkheid kun je het noemen. Er is van alles in te regelen maar dat is voor de meeste gebruikers te ingewikkeld en gevaarlijk vinden de makers, dus laten we dat niet zien. In plaats daarvan is het een vitrine met reclame geworden. Een groot logo. Misschien helemaal onderaan nog leesbare tekst die razendsnel voorbij floept. In dat geval staat bij u:
Boot options: Full Screen Logo Display [Enabled]. Bent u eenmaal in de bios zet dit dan [Disabled].

In de meegeleverde documentatie valt het na te lezen. Soms staat die op papier en soms vindt u die in een map op de computer. En zoekmachines kunnen ook erbij helpen.

Naast het aanpassen van de opstartvolgorde kent menig computer ook een boot-menu of opstartmenu.
De toetsen die u nodig hebt om in de bios te komen of om het opstartmenu op te roepen staan met enig geluk onder in beeld bij het opstarten.
Ziet u wel tekst en dus geen logo druk dan eens meteen na de start op de Pauze-toets. Te vroeg? Probeer het nog eens; Crtl+Alt+Del start opnieuw. Verder. Een druk op de spatiebalk en meteen weer de Pause-toets indrukken.

Vaak kunt u in de bios komen, om de opstartvolgorde te veranderen, door meteen na het starten een paar maal op de Del-toets of de F2-toets te drukken. Is er een apart tabblad/hoofdstuk Boot te vinden? Grote kans dat u daarin de gezochte optie vindt.
Mijn advies voor de opstartvolgorde is 1) usb-stick, 2) dvd, 3) harde schijf.

Voor boot-menu is de toets die je moet drukken om erin te komen vaak F8 of F11.

Dan hebben we het moeilijkste wel gehad.
En als het niet te vinden is, kan het helpen om in de boot-opties van de bios de
Full Screen Logo Display op [Disabled] in te stellen.
Dan verschijnen er bij het opstarten allerhande teksten op beeld waarvan de fabrikanten vermoeden dat de gebruiker er onrustig van wordt. Ook nu kunt u van de Pause-toets gebruikmaken.

Starten met…

De truc is om met een usb-stickie ingeplugd te starten. En op dat usb-stickie staat dan een image van een opstartbare linux. Een Raspbian, Mint, Xubuntu, Lubuntu, Ubuntu Studio, Desinfect o.i.d.
Daarover later, elders meer.

Nog even kort:
Boot-volgorde/opstartvolgorde
•(Boot options: Full Screen Logo Display [Disabled])
Boot-menu, opstartmenu

Het fijne van zo’n oudere bak is de belegen BIOS. Tegenwoordig is het EFI en Secure Boot.
Dan kan nog steeds wat hierboven beschreven wordt, maar het is wel wat lastiger met het moderne spul.

Bewaking

In afwachting van mijn Pi Zero, de kleinste maar niet de minste, was ik op zoek naar een project voor dit apparaat.
Nu zijn er in de afgelopen weken wat sneue inbraken in ons dorp geweest. Zo kwam een bewakingscamera in zicht. Ik had niet gedacht me ooit met zoiets bezig te houden.
Er zijn talloze projecten om een bewakingscamera op een Raspi aan de praat te krijgen.
Dus ik dacht ik zoek even om te kijken of er iets van mijn gading tussen zit, iets nieuws misschien.
Tot mijn verrassing kwam er iets bovendrijven van een beschrijving bij element14. Nu had ik de afgelopen dagen wat ‘kontakt’ gehad met element14 en ik vermoedde bemoeienis met een beroemde zoekmachine. Normaliter gebruik ik DuckDuckGo dus dit resultaat zou toch wat vreemd zijn. Nog nooit had ik van het MotionEyeOs project gehoord en vond verdere info op Github: MotionEyeOs.
Het element14-verhaal las als een probleemloze installatie. Meestal is de werkelijkheid wat problematischer.

Ik las de documentatie van de wiki op Github en kwam opnieuw tot de voorlopige conclusie dat het allemaal nogal makkelijk leek.
Een sdhc-kaartje was gauw gevonden. Met Etcher schreef ik de image en stopte die in een al oudere Raspberry Pi type B.
Na een paar minuten wachten, waarin ik het ip-adres kon achterhalen met nmap, nam ik met de webbrowser een kijkje op het gevonden adres. Er zijn standaard twee gebruikers, user en admin (een alias voor root). Beide gebruikers werden meteen voorzien van goede wachtwoorden.

Met het instellen van het ding ben je meer tijd kwijt dan met het opzetten.

Overigens heb ik het geheugenkaartje een dag later ook nog even in een Raspberry type A gestopt. Die heeft maar 256 MB geheugen en de GPU-optie stond ook op 256 MB. Dat werkte niet. Maar toen ik de GPU-optie verlaagd had naar 160 MB liep alles ook op de A acceptabel.

Bij het opruimen van wat computer tijdschriften in het nieuwe jaar vond ik in de Linux Magazine van december 2016 een verhaaltje over MotionEyeOs, vanaf pag 34. Op de voorpagina vraagt men aandacht met “Bewaak je huis met een Raspberry Pi” en binnenin vind je de workshop “Bouw je eigen videobewakingssysteem”, subtitel ‘MotionEyeOS ziet elke verdachte beweging’.

volumio

 

Zoals zo vaak weet ik niet meer volgens welke weg ik uiteindelijk binnen het gehoor ben gekomen van Volumio. Een vriend van me is bezig zich te oriënteren op draadloze speakers, zoals Sonos en Raumfeld.
Of draadloos ook betekent dat er geen draadje voor de stroomtoevoer nodig is betwijfel ik. Goed, je kunt ook met batterijen of een accu voeden.
Met draadloos bedoelen ze meestal een bluetooth verbinding, maar het kan ook anders met wi-fi of een andere radiofrequentie.

Hoe het werkt.
Hoe het werkt.

Ik had me al afgevraagd of er niet een leuk Raspberry Pi-projectje zou zijn om draadloze speakers te maken. Natuurlijk kwam ik dat uiteindelijk tegen. Volumio heet dat project voor audiofielen dat werkt vanaf alles dat een browser heeft. Het is zo goed doordacht! In de documentatie vond ik een stukje over de ingebouwde hotspot die bij gebrek aan een draadloos netwerk zichzelf activeert.

Kleine opsomming van de kwaliteiten van Volumio
Kleine opsomming van de kwaliteiten van Volumio

Er bestaan verschillende oplossingen voor de standaard audio-uitgang van de Raspberry Pi en Volumio kan met een flink aantal overweg.

Kodi is mijn multi-mediacentrum waarop hoofdzakelijk muziek staat. Kodi lijkt zich tegenwoordig meer op beeld te richten dan op muziek. Volumio kan overweg met het CIFS-protocol en NFS. CIFS is voor het delen met windows-machines en komt voort uit het Samba-project. Als je dus zoals ik bij Kodi een flinke harde-schijf hebt met muziek en die wilt delen met een windowsmachine dan moet je op Kodi ook een Samba-server draaien en die map met muziek delen.
Omdat ik nog maar zelden iets met windows doe en hoofdzakelijk met Linux werk heb ik weinig ervaring meer met Cifs en Samba. Dat was vroeger wel anders.

Wanneer ik met Volumio probeerde te verbinden met de door Kodi met Samba/Cifs gedeelde netwerkschijf kreeg ik dat maar niet voor elkaar. Na twee dagen etteren bleken er twee problemen te zijn. De eerste was dat Samba uit twee deelprocessen bestaat waarvan er eentje niet liep, niet wilde starten. Pas na veelvuldige herstarts van Samba startte ook de smbd-service. Daarnaast had ik vergeten wat het wachtwoord voor de samba-gebruiker was — omdat ik die tijden niet gebruikt had. Meestal verbind ik met ssh. Toen die twee problemen opgelost waren kon ik al die muziek delen op de Volumio-raspi!